Okyanus Etiği Koruma Değil, Disiplindir

Okyanus etiği, okyanusu korumakla ilgili değildir.İz bırakmadan içine girebilmek için gereken disiplinle ilgilidir.

Bu ayrım önemlidir. Çünkü okyanusun ihtiyacı olan şey iyi niyet değildir. Kontroldür.

Etik tartışmaların çoğu dalgıcın ne hissetmesi gerektiğine odaklanır: saygı, hayranlık, minnettarlık. Ancak bu duyguların hiçbiri hasarı engellemez. Hisler yüzdürmez. Duygular paleti kontrol etmez. Niyet teması önlemez.

Su altında etik, konforun bittiği yerde başlar.

Yanlış Çerçeve

Okyanus etiği çoğunlukla çevre bilinci olarak ele alınır. Çöp, plastik, mercan zararları. Bunlar önemlidir ama eksiktir.

Asıl sorun nadiren kötü niyettir.Sorun, kontrolsüz varlıktır.

Pozisyonunu koruyamayan, yüzerliliğini yönetemeyen, bilinçli hareket edemeyen bir dalgıç niyeti ne olursa olsun iz bırakır. Bu anlamda etik, ahlaki bir duruş değil; becerinin sonucudur.

Niyet Değil Disiplin

İyi niyet yaygındır. Disiplin nadirdir.

Disiplin şunları içerir:

• Efor harcamadan pozisyon korumak

• Tortu kaldırmadan hareket etmek

• Müdahale etmeden gözlemlemek

Bunlar karakter özellikleri değildir.Eğitilmiş davranışlardır.

Su altında etik görünürdür. Bir dalgıcın ne kadar hareketsiz kalabildiğinde, ne kadar az hareket ettiğinde, etkisinin ne kadar farkında olduğunda ortaya çıkar.

Eğitim = Etik

Hiçbir briefing kontrolün yerini tutmaz.Hiçbir kural yetersiz eğitimi telafi edemez.

Etik dalış uyarılarla öğretilmez.Tekrar, hassasiyet ve düzeltme ile inşa edilir.

İyi eğitilmiş bir dalgıç temastan kaçınmaya çalışmaz.Zaten temas etmez.

Etik burada ölçülebilir hale gelir. Söylenenlerde değil, tekrar eden sonuçlarda.

Sessiz Dalgıç

En etik dalgıç en az fark edilendir.

Canlıları kovalamaz.Sürekli ayar yapmaz.Varlığını ilan etmez.

İz bırakmadan geçer.

Bu, kelimelerle ifade edilen bir saygı değildir.Kontrolle uygulanan bir saygıdır.

Okyanus etiği okyanusu kurtarmakla ilgili değildir.Ona girmeyi hak etmekle ilgilidir.