Panik Neredeyse Hiçbir Zaman Suyun Altında Başlamaz

Çoğu panik, dalgıç daha suya girmeden çok önce kararını vermiştir.

Panik genellikle ani bir şey gibi anlatılır. Beklenmeyen bir derinlik. Soğuk bir akıntı. “Bozulan” bir ekipman. Ama panik nadiren orada başlar. Sualtı paniğinin büyük çoğunluğu, derinlikte yaşanan bir olaydan değil —daha dalış başlamadan önce hiç ele alınmamış şeylerden doğar. Panik teknik bir arıza değildir. Psikolojik bir kopuştur. Ve çoğu zaman öngörülebilirdir.

Panik, Beceri Kaybı Değildir

Kontrol algısının kaybıdır

Bir dalgıç paniklediğinde, genelde şöyle denir:“Eğitimini unuttu.”“Başa çıkamadı.”

Ama beceriler bir saniyede yok olmaz. Kaybolan şey, kontrol hissidir. Kontrol kusursuz uygulama demek değildir. Bir şeyin nasıl yapıldığını değil, neden yapıldığını bilmektir. Sadece prosedür ezberlemiş bir dalgıç, şartlar değiştiğinde tutunacak dal bulamaz. Ve şartlar her zaman değişir.

Panik Suyun Altında Başlamaz

Çok daha önce, yüzeyde başlar

Çoğu panik, yüzeyde zaten vardır — sessizliğin, baskının ve ödünç alınmış özgüvenin arkasına gizlenmiş halde.

Şuralarda başlar:

• Acele geçilen brifinglerde

• Soru sormanın rahatsızlık verdiği anlarda

• “Herkes iyi görünüyor” hissinde

• Anlamadığını söylemenin zayıflık sayıldığı kültürde

Birçok öğrenci bir şeylerin net olmadığını hisseder — ama dile getirmez. Umursamadığı için değil. Dalış kültürü çoğu zaman anlayışı değil, hızı ve uyumu ödüllendirdiği için. Başını sallar.Devam eder. “Su altında oturur herhalde” diye umut eder. Bazen eder. Bazen etmez.

Konfor, Kontrol Değildir

Ve bu ikisini karıştırmak tehlikelidir

Bir dalgıç sakin görünebilir ama hazır olmayabilir.

Konfor tanıdıklıktan gelir:

• Aynı dalış noktası

• Aynı derinlik

• Aynı rutin

Kontrol ise anlamaktan gelir. Konfor boşlukları gizler. Kontrol ise onları erken açığa çıkarır. Bu yüzden özgüvenli görünen bazı dalgıçlar ilk panikleyenler olur. Dikkatsiz oldukları için değil —özgüvenleri tekrarın üzerine kurulu olduğu için. Tanıdık olan kaybolduğunda, konfor çöker.Kontrol yoksa, boşluğu panik doldurur.

Daha Fazla Beceri Panik Önlemez

Daha iyi eğitim önler

Panik vakalarına verilen refleks cevap genelde şudur:

• “Daha fazla eğitim”

• “Daha çok drill”

• “Daha hızlı ilerleme”

Ama panik direnci, beceri ekleyerek oluşmaz. Yavaşlayıp anlamaya alan açarak oluşur.

Anlayış seçenek yaratır.Seçenek kontrol yaratır.Kontrol sakinlik yaratır.

Ne yaptığını neden yaptığını bilen bir dalgıç, checklist bozulduğunda donar kalmaz. Uyum sağlar.

Asıl Soru “Ne Yanlış Gitti?” Değildir

“Ne hiç ele alınmadı?”dır

Çok az panik gerçekten beklenmediktir.

Çoğu şunların sonucudur:

• Acele ilerleme

• Sorulamayan sorular

• Geçilmiş ama sahiplenilmemiş beceriler

• Varsayılan ama doğrulanmamış hazır oluş

Birçok dalgıç bir şeyler ters gittiği için paniklemez.

Şunu söylemesine asla izin verilmediği için panikler:

“Henüz hazır hissetmiyorum.”

Sakinlik Yetenek Değildir

İzin verilmişliktir

Sakin dalgıçlar daha cesur oldukları için sakin değildir. Hazır gibi davranmaya zorlanmadıkları için sakindirler.

Anlamaya zaman verilmiştir.Soru sormaya alan tanınmıştır.Yavaşlamalarına izin verilmiştir.

Panik suyun altında başlamaz. Öğrenme bir checklist’e indirgendikçe başlar — bir diyaloğa dönüştürüldüğünde ise azalır.

Ve bu, değiştirebileceğimiz bir şeydir.